14.11.2025
Günümüzde odaklanma becerimiz, hem kişisel hem de profesyonel yaşamda kritik bir avantaj haline geliyor. Ancak, bu beceride kayda değer bir zayıflama söz konusu. Bu yazıda önce “dikkat süresi” kavramının ne olduğunu, tarihsel seyri ve günümüzde geldiği düzeyi ele alacağım. Ardından kısalmasının ne tür olumsuz etkileri olduğunu açıklayıp, son olarak da dikkat süremizi nasıl uzatabileceğimize dair pratik ve bilimsel destekli yöntemleri paylaşacağım.
“Dikkat süresi”, bir kişi ya da grup olarak belirli bir göreve ya da bilgiye odaklanabilme süresini tanımlayan kavramdır. Bu süre, yalnızca “bakıp geçmek” değil, ilgili uyarana tepki verebilme, algılayabilme ve işlemleme kapasitesini içerir. Örneğin bir konuşmayı dinleme, bir yazıyı okuma ya da bir görevi yerine getirme bağlamında, dikkat süresi bu sürecin ne kadar süreyle kesintisiz sürdürülebileceğini ifade eder.
Geçmişte dijital cihazların bu denli yaygın olmadığı dönemlerde dikkatin daha uzun süre kesintisiz kalabildiği düşünülür. Örneğin, bir dersin 20-30 dakika ya da daha uzun biçimde bir dizi yazının okunması daha olağan sayılırdı. Ancak son on yıllarda özellikle dijital medya, çoklu ekran kullanımı ve hızlı bilgi akışı ile birlikte dikkat süresinde düşüş yaşandığına dair bulgular artmıştır. Örneğin, bir derleme “araştırmacılar genç kuşaklarda dikkat süresinin 6-8 saniye civarında olduğunu; millennial kuşakta ise yaklaşık 12 saniye düzeyinde değerlendirilmiş” ifadesiyle bu düşüşü aktarıyor.
Ayrıca bir kaynakta 2025 yılı itibarıyla ortalama odak süresinin yaklaşık 8,25 saniye düzeyine gerilediği belirtilmektedir.
Bu rakamlar kulağa “sadece saniyeler” gibi gelmesine rağmen burada ölçümün “bir bilgi parçasına odaklanma süresi” bağlamında yapıldığı ve elbette görev türüne, yaş grubuna, ortam koşullarına göre değiştiğini unutmamak önemli. Bilimsel araştırmalarda “A-span” gibi ölçütlerle bir kişinin optimal performansını koruyabildiği süre tanımlanmaya çalışılmaktadır.
Dikkat süresinin bu kadar kısalmasının ardında yatan nedenler ise çok sayıda: sürekli bildirimler, çoklu ekran kullanımı, sosyal medya ve kısa biçimli içeriklerin yaygınlığı, çoklu görev (multitasking) eğilimi, bilgi bombardımanı, ve teknolojik cihazlara artan bağımlılık. Örneğin, araştırmalarda ağır sosyal medya kullanımı ile dikkatin sürdürülmesi arasında negatif korelasyon gözlenmiştir.
Bu durum, odaklanmanın önündeki bariyerleri büyütürken, aynı zamanda dikkat süresinde düşüşe katkıda bulunuyor.
Sonuç olarak, modern çağın bilgi ve medya ortamı ile birlikte dikkat süremiz geçmişe göre belirgin ölçüde düştü; bu eğilimin farkında olmak, hem bireysel performans hem de bilişsel sağlık açısından büyük önem taşıyor.
Dikkat süresinin kısalması yalnızca “bir anlık odağı kaybetmek” anlamına gelmez; daha derin ve uzun vadeli sonuçları vardır. İlk olarak, öğrenme ve bilgi işleme süreçleri bundan doğrudan etkilenir. Odak süresi kısa olduğunda, bireyler bilgiler arasında sık geçiş yapar, yüzeysel kalır, derin kavrama ve analiz şansları azalır. Bu da eğitimde ya da iş yaşamında daha düşük verim, daha zayıf içerik hatırlama ve daha yavaş problem çözümü demektir.
İkinci olarak, uzun süreli görevlerde (örneğin bir proje yürütme, bir makale okuma, bir rapor hazırlama) dikkat süresi kısa olan bireyler daha çabuk bölünür, dikkatleri dağılır, iş tamamlanmadan başka görevlere geçme eğilimi artar. Bu durum hem kaliteyi hem de süreyi olumsuz etkiler. Üçüncü olarak, sosyal ve duygusal boyutta da etkileri vardır: odaklanamayan bireyler daha sık arayışta olabilir, mola verme ya da başka bir uyarana geçme isteği artar. Bu tür sürekli dalgınlık ya da bölünmüş dikkat hali, zihinsel yorgunluğu, stres artışını ve memnuniyetsizliği tetikleyebilir.
Ayrıca iş dünyası bağlamında bakıldığında, dikkatin çabuk dağılması iş toplantılarının kısa sürmesine, karar alma süreçlerinin yüzeysel kalmasına ve inovasyonun düşmesine yol açabilir. Eğitim bağlamında ise öğrencinin bir derse ya da okuma etkinliğine odaklanamaması öğrenme sürecinde gerilemeye neden olur. Bu nedenle dikkat süresinin kısa olması, çağın beklentileriyle daha karmaşık, çok adımlı, yüksek dikkat gerektiren görevlerle uyumsuzluk yaratır.
Sonuç olarak, dikkat süresi kısa olan bir birey “zamanı iyi kullanamama”, “yapılan işin yüzeysel kalması”, “yeniden odaklanma için harcanan enerji” gibi sorunlarla daha sık karşılaşır. Bu nedenle dikkat süresini uzatmak, yalnızca “daha uzun süre odaklanmak” değil; aynı zamanda daha derin, daha kaliteli, daha verimli çalışma ve öğrenme süreçleri edinmek demektir.
Bildirimleri azaltmak, telefon ve bilgisayarda gereksiz açılan sekmeleri kapatmak, çalışma ve öğrenme süresi boyunca dijital dikkat dağıtıcıları en aza indirmek temel adımlardır. Çünkü sürekli gelen uyarılar ve çoklu görevler (multitasking) dikkatin dağılmasına ve sürekliliğin bozulmasına yol açar.
Başlangıçta kısa sürelere yoğunlaşmak (örneğin 10-15 dakika) ve her defasında bu süreci biraz uzatmak etkili olabilir. Örneğin, bir okuma ya da çalışma bloğunda 25 dakika odaklanıp 5 dakika mola verme gibi yapı uygulanabilir. Böylece beyin “odaklanma” modunu yeniden kazanır ve bu mod zamanla daha uzun süre korunur.
Çalışma ortamını sadeleştirmek, dikkat dağıtan görsel/işitsel unsurları azaltmak önemlidir. Dikkat süresi açısından rahat, sessiz, ışık ve ergonomi açısından uygun bir ortam hazırlanması, odaklanmayı destekler. Ayrıca görev öncesi ve sonrası kısa bir rituel örneğin masanın etrafını toplamak, cep telefonunu sessize almak dikkat moduna geçişi kolaylaştırır.
Okuma ya da ders dinleme sırasında sadece pasif şekilde kafayı daldırmak yerine, not alma, soru sorma, kendi kendine özetleme gibi aktivitelere yer vermek dikkat süresinin artmasına yardımcı olur. Beyin bu şekilde daha fazla “yaratıcı” ya da “aktifleştirici” işlem görür ve dikkat daha uzun süre korunabilir.
Uzun süre aynı görevde kalmak yerine, arada kısa fiziksel hareketler (gerinme, nefes egzersizi, birkaç adım atma) yapmak, zihni yeniden enerjiyle besler. Ayrıca uyku düzeni, beslenme ve egzersiz de dikkat kapasitesini doğrudan etkiler. Zihnimiz dinç olmadığında odak süresi kısalır.
Birden fazla işin aynı anda yapılması (örneğin bir yandan e-posta bakarken diğer yandan telefonla konuşmak) beynin odaklanma kaynaklarını böler ve dikkat süresini düşürür. Araştırmalar, çoklu görev yapan kişilerin odaklanma ve hafıza performansında dezavantajlı olduğunu göstermektedir.
Odak gerektiren aktiviteleri örneğin kitap okuma, uzun metin üzerinde çalışma, meditasyon, bilinçli olarak programlamak fayda sağlar. Zamanla bu tip görevlerde daha uzun süre kalınabildiğini göreceksiniz. Aynı zamanda dikkat kaçırma hissi geldiğinde farkındalık geliştirmek ve yeniden odaklanmayı bilinçli biçimde yönetmek önemlidir.
Dikkat süresi çağımızın değişen bilgi, medya ve teknoloji ortamında önemli bir kaynak hâline gelmiştir. Kısalması hem bireysel hem kurumsal anlamda olumsuz etkilere yol açabilir. Ancak bilinçli yaklaşımlar ve düzenli uygulamalarla bu süreci tersine çevirmek, yani dikkat süremizi uzatmak mümkündür. Dijital ortamın bize sunduğu hız ve çeşitlilik gibi avantajları kullanırken, odaklanma ve dikkat kontrolü konusunda da güçlü bir duruş kazanmak hem verimlilik hem de yaşam kalitesi açısından büyük önem taşımaktadır.
Bowers&Wilkins, sesi mümkün olduğunca “kayda sadık” vermeyi hedefleyen bir marka. Yani müziği olduğundan farklı göstermeye çalışmak yerine, kayıttaki detayları temiz ve doğal şekilde duyurmaya odaklanıyor. Zeppelin serisi de markanın bu yaklaşımını tek gövdeli, şık görünen ve güçlü ses veren bir kablosuz hoparlörde topladığı en bilinen ürünlerden biri.
Sevgililer Günü’nü “özel” yapan şey çoğu zaman büyük planlar değildir; birlikte aynı ritme girebildiğiniz küçük bir kaçıştır. Mikro macera fikri bu yüzden çok iyi çalışır: şehirden çok uzaklaşmadan, kısa bir rota, temiz hava ve sakin bir tempo. Üstelik iki kişi olunca işin romantik tarafı da doğal gelir. Yan yana yürümek, aynı manzaraya bakmak, aynı anda üşümek bile günün sonunda “birlikte bunu yaptık” hissine dönüşür.
Birçok insan artık sessizliği “boşluk” gibi değil, dinlenme alanı gibi görüyor. Çünkü modern hayat, fark etmeden bizi sürekli bir şeye maruz bırakıyor: konuşmalar, bildirim sesleri, trafik, müzik, ekranlar, kalabalıklar… Bu kadar çok uyarının içinde sessizlik, kendiliğinden gelen bir şey olmaktan çıktı. Bulunan, seçilen, hatta bazen satın alınan bir şeye dönüştü. Ve tam da bu yüzden “sessizlik lüks oldu” cümlesi çok duyulur hale geldi.
Koleksiyonculuk, çoğu zaman “bir şeyleri saklama” isteğiyle başlar ama kısa sürede bir kültüre dönüşür. İnsan; sevdiği dönemi, müziği ya da görsel dili elinin altında tutmak ister. Bu yüzden koleksiyon, bazen kişisel bir arşiv gibi ilerler: parça bulunur, korunur, düzenlenir. İş büyüdüğünde hobi sınırını aşar ve ciddi ölçeklere ulaşır. Örneğin Brezilyalı koleksiyoner Zero Freitas, milyonlarca parçayı bulan dev bir plak arşiviyle tanınır.
Enerji Verimliliği Haftası, her yıl Ocak ayının ikinci haftasında enerji kaynaklarını daha akılcı kullanmaya yönelik farkındalığı büyütmek için düzenlenen etkinliklerle hatırlatılıyor.
Türkiye’de Peak Design’ın tek yetkili distribütörü 432 olarak, markanın en güncel ürünlerini ve yeni renklerini kullanıcılarla buluşturuyoruz.
Yeni yıl insana “yeniden başlıyorum” dedirten o taze duygudur. Daha çok keşif, daha çok rota, daha çok açık hava…
Elvis Presley, popüler müzik tarihinde hem ticari başarıları hem de kültürel etkisiyle istisnai bir yerde duruyor. 1950’lerin ortasında rock’n’roll’un yükselişiyle birlikte, ABD’deki gençlik kültürünün en görünür yüzlerinden biri hâline geldi; country, gospel ve rhythm & blues köklerini bir araya getiren yorum tarzı, dönemin siyah ve beyaz müziği arasındaki sınırları yumuşatan nadir örneklerden biriydi. Sahnede beden dilini özgürce kullanması, televizyon için alışıldık olmayan hareketleri ve dış görünüşü, onu yalnızca çok satan bir şarkıcı olmaktan çıkarıp, dönemin toplumsal dönüşümleriyle birlikte anılan bir simgeye dönüştürdü.
Merhaba! 👋
Size nasıl yardımcı olabiliriz?
